நகரத்து மாடு

ஆடி அசைந்து இலட்சுமி மாடு  நடந்துவந்தது
அப்படி இப்படி பார்த்து பார்த்து நடந்துவந்தது
வீட்டு  அருகில் வந்ததுமே நின்று பார்த்தது
விவரம் புரிந்த அம்மா உள்ளே சென்றனள்

கழுத்தை ஆட்டி மாடு எனக்கு வணக்கம் சொன்னது
கண்ட உடனே எனக்கும பெரு மகிழ்ச்சி நிறைந்தது
எழுத்து கூட்டி சுவரொட்டியை படிக்கத் தொடங்கினேன்
எளிதாய்  மாடும் சுவரொட்டி கிழித்து தின்றது

உள்ளேயிருந்து  அம்மா கஞ்சித் தண்ணீர் கொண்டு வைத்தாள்
உறிஞ்சிக் குடித்து மாடும் சோற்றை மென்று சுவைத்தது
எல்லா நாளும் வரும் மாட்டை சிலநாள் காணல
எழிலன் சந்தையில் பார்த்ததாக என்னிடம் சொன்னான்

காடுவயல் கழனியெல்லாம் மேய்ந்திடும் மாடு
கான்கிரீட்டு காடுகளால் அடைந்ததே தொல்லை
நாடுவிட்டு  நாடுசென்ற  ஏதிலி போலே
நகரத்து மாடுகளும் ஆனது தானே

தன்பலம்(கதைப்பாடல்)

	May 12 (8 days ago)

தன்பலம்(கதைப்பாடல்)

சங்கராபரணி ஆற்றோரம்

சரித்திரம் போற்றும் ஓர்நகரம்

எங்கனும் பச்சை வயல்வெளிகள்

எழில்சூழ் நகரம் வில்லியனூர்

ஆற்றங்கரையில் அன்றாடம்

அழுக்குத் துணிகளை வெளுத்திடுவான் 

கீற்றுக் கொட்டகையில் வசித்தாலும் 

கீழ்மை இல்லா துளசிங்கம்

பொதிகளைச் சுமந்து செல்வதற்கு

பொத்தி வளர்த்தான் ஒருகழுதை

விதியினை எண்ணி அக்கழுதை

வினையினை முடித்து வாழ்ந்ததுவே|

வெள்ளைத் துணிகளை சுமந்துகொண்டு

வேக மாகவே  நடைபோட்டு

கள்ளமில்லா மனத்துடனே

கழுதை தினமும் சென்றுவரும்

சுல்தான் பேட்டை அடைந்ததுமே

சுரக்கும் வாயில் உமிழ்நீரும்

அல்வா போலே சாராயம் 

அருந்திட துளசிங்கம் விரும்பிடுவான்

சாலையோர மரத்தினிலே 

சமத்தாய் கழுதை கட்டிவிட்டு

சந்தில் புகுந்து சென்றிடுவான்

சாராயம் குடித்து மகிழ்ந்திடுவான்

கட்டியிருக்கும் கழுதைக்கும்

கனிவாய்த் தீனியும் வைத்திடுவான் 

முட்டி அதுவும் தின்கையிலே

முகத்தை நுழைக்கும் தெருநாய்தான்

தீனியைத் தின்ன முடியாமல்

திணறும் கழுதை எப்போதும்

ஏனிந்த நிலையென வருந்திவிடும்

இன்னல் அடைந்த கழுதையுமே

ஒருநாள் இப்படி நடக்கையிலே

ஓங்கி உதைத்தது கழுதையுமே

மறுமுறை கழுதையைப் பார்த்தாலே

மாயமாய் மறைந்தது நாய்ஓடி

தன்பலம் உணரத் தலைப்பட்டால்

தாழ்வே இல்லை வாழ்க்கையிலே|

தம்பி தங்கைகள் உணர்வீரே|

தன்னம்பிக் கையோடு வளர்வீரே|